«Σούπερ ήρωες» καλούνται να γίνουν οι εργαζόμενοι των super markets!

Είναι γνωστό, σε όλον τον κόσμο της εργασίας, ότι η δουλεία στο κλάδο του λιανικού εμπορίου των supermarkets είναι εξαιρετικά πιεστική. Πόσο μάλλον αυτή την περίοδο,  κατά την οποία η κρίση του κορωνοϊού έχει, αντικειμενικά, εντατικοποιήσει τους ρυθμούς εργασίας.

Στα όρια της αντοχής τους οι εργαζόμενοι

Σύμφωνα με καταγγελίες που φέρνουν στη δημοσιότητα οι ανακοινώσεις του Σωματείου  Ιδιωτικών Υπαλλήλων ν. Χανίων και της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων ν. Ηρακλείου:

«Στα καταστήματα και τις αποθήκες των Super Market, (Σκλαβενίτης – ΑΒ Βασιλόπουλος- Χαλκιαδάκης – Lidl κ.α) εδώ και μέρες ακυρώνονται ρεπό, οι ρυθμοί είναι εξαντλητικοί και η εντατικοποίηση χτυπάει κόκκινο με πρόσχημα την κάλυψη της ανατροφοδότησης των καταστημάτων λόγω της αυξημένης κίνησης».

Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση της ΝΔ που δεν έχει επαφή με τα εργατικά στρώματα του κλάδου, παρά μόνο με ορισμένα στελέχη και ιδιοκτήτες μεγάλων αλυσίδων, δείχνει τη πρόθεση να αυξήσει το ωράριο λειτουργίας από 8 π.μ.- 9 μ.μ. σε 7 π.μ.- 10 μ.μ. καθώς και να επεκτείνει τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές. Αυτά τα προφασίζεται για την αποφυγή συνωστισμού στα καταστήματα τις καθημερινές. Μόνο που, μέχρι στιγμής, οι 6 ημέρες της εβδομάδας φαίνεται να φτάνουν και να περισσεύουν στην εξυπηρέτηση των αναγκών του κόσμου, με τους τζίρους τις καθημερινές να διατηρούνται σε συνηθισμένα επίπεδα χωρίς ωστόσο να προεξοφλείται τίποτα ακόμη. Αυτό όμως που εξαντλείται, είναι η αντοχή των εργαζομένων που βλέπουν τους εντατικούς ρυθμούς να παγιώνονται και τα μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας να απουσιάζουν.

Μπορούμε, λοιπόν, να φανταστούμε, σε αυτή την απαιτητική κατάσταση να προστίθεται άλλη μια μέρα δουλειάς (Κυριακή) και άλλες δύο ώρες καθημερινής λειτουργίας; Μάλλον, στα επιτελεία της κυβέρνησης και των μεγαλοεργοδοτών του κλάδου η φαντασία οργιάζει…

Τα μέτρα ασφαλείας δεν «πουλάνε»…

Ανάμεσα στις καταγγελίες των δυο σωματείων θα βρούμε αναφορές και στην απουσία των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας των υπαλλήλων:

«…Επίσης στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα και στα Super Market, στις περισσότερες περιπτώσεις τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας είναι από ελλιπή έως ανύπαρκτα, αφού οι εργαζόμενοι καλούνται να δουλεύουν σε χώρους χωρίς επαρκή εξαερισμό καθώς «τα μέσα ατομικής προστασίας επιδρούν αρνητικά στην ψυχολογία του πελάτη» ως εκ τούτου απαγορεύονται, ενώ υπάρχουν ακόμα και περιπτώσεις πολυκαταστημάτων όπου αναγκάζουν τους εργαζόμενους να πληρώνουν από την τσέπη τους τα αυτονόητα ΜΑΠ όπως και τα αντισηπτικά !!!»

Βλέπουμε, πως για χάρη του marketing και της αύξησης των κερδών οι μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου ρισκάρουν κυριολεκτικά την υγεία των υπαλλήλων αυτή τη κρίσιμη περίοδο! Παρόλες τις συνεχείς ανακοινώσεις που βγάζουν για την αναγκαιότητα των μέτρων ασφαλείας, φαίνεται πως μπροστά στα κέρδη  παραβλέπουν την «υπερβολική» και «αντι-μαρκετίστικη» ασφάλεια των εργαζομένων!

Σε αντιφατική κατάσταση οι εργαζόμενοι των λοιπών εμπορικών καταστημάτων

Η κατάσταση στο κλάδο του εμπορίου, πέραν των supermarkets, είναι δραματική. Περιγράφεται πολύ σωστά στην ανακοίνωση των δυο συνδικάτων:

«Από την άλλη μεριά, σε πολλά εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις ήδη έχει ξεκινήσει η πίεση προς τους εργαζόμενους πως λόγω χαμηλής προσέλευσης θα δοθούν αναγκαστικές κανονικές άδειες, άδειες άνευ αποδοχών, θα μειωθούν ώρες εργασίας, ή ακόμα ότι θα προχωρήσουν σε προσωρινές απολύσεις ώστε οι εργοδότες να μετακυλήσουν την όποια μείωση του τζίρου τους στην πλάτη των εργαζόμενων τους.»

Σίγουρα, θα έχουμε πολλοί και πολλές από μας άτομα στον περίγυρό μας ή θα είμαστε ακόμα και οι ίδιοι/ες σε αυτή τη κατάσταση. Μένοντας, δηλαδή, σπίτι μαζί με την επισφάλεια που μας παρέχει η καπιταλιστική οικονομία.

Να μη γίνει η κατάσταση μια αντεργατική «όαση» για κράτος και μεγαλοεπιχειρηματίες

Από τη μια, στον κλάδο των supermarket, έχουμε εντατικοποίηση της εργασίας με βάση την αντικειμενική αύξηση του κύκλου εργασιών και του δεδομένου αριθμού των εργαζομένων που απασχολούνται. Με βάση τη κατάσταση όπως εξελίσσεται και τα έκτακτα μέτρα που ανακοινώνονται καθημερινά, όπως π.χ. η άδεια ειδικού σκοπού για τους εργαζομένους με παιδιά, η οποία όπως λένε δημοσιεύματα δημιουργεί μια έλλειψη προσωπικού στα καταστήματα, θα χρειαστούν προσλήψεις στα supermarket. Επειδή, όμως, γνωρίζουμε ότι «ο λύκος (μεγαλοεπιχειρηματίες) στην αναμπουμπούλα χαίρεται» κι ότι έχουμε έναν άλλο «λύκο (κυβέρνηση ΝΔ) να φυλάει τα πρόβατα» οι εργαζόμενοι μόνο ασφάλεια δεν μπορούν να νοιώθουν. Οι μαζικές προσλήψεις στα supermarket μπορεί να γίνουν με όρους ελαστικής εργασίας και η αφορμή να παραβιαστούν ακόμα περισσότερο οι εργατικές διατάξεις. Από την άλλη, στα υπόλοιπα εμπορικά καταστήματα, λόγω της διακοπής ή μείωσης της λειτουργίας τους, πολλοί εργαζόμενοι θα μείνουν κυριολεκτικά ξεκρέμαστοι το επόμενο διάστημα με μειωμένο ή μηδαμινό εισόδημα, ανάλογα με την αντιμετώπισή τους από τον εκάστοτε εργοδότη και το κράτος.

Επείγουν μέτρα προστασίας της υγείας των εργαζομένων και του εισοδήματός τους

Μέτρα για τη προστασία των εργαζομένων στα supermarket μπορεί να είναι:

• Η τοποθέτηση τζαμιών προστασίας στα ταμεία, η παροχή, με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας, μέσων ατομικής προστασίας, αντισηπτικών και άλλων απαραίτητων προϊόντων για απολύμανση
• Η παροχή πρόσθετης «ειδικής» άδειας επιπλέον της κανονικής, με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση σε όσους εργαζόμενους αρρωσταίνουν
• Η μετατροπή όλων των ελαστικών θέσεων εργασίας, σε θέσεις πλήρους εργασίας (8ωρο) με όλα τα εργασιακά δικαιώματα. Να υπάρξει κάλυψη, με προσλήψεις, όλων των κενών ανά πόστο.
• Η τήρηση των ημερήσιων κι εβδομαδιαίων προγραμμάτων εργασίας ώστε να εξασφαλίζεται ο αναγκαίος χρόνος ξεκούρασης για την υγεία όλων των εργαζομένων.
• Η παροχή έκτακτου επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας
• Η υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς και μετατροπή των ενσήμων σε βαρέα κι ανθυγιεινά.

Για τους εργαζόμενους στα υπόλοιπα εμπορικά καταστήματα, πρέπει να υπάρξει διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Όπου δεν μπορεί ή εκμεταλλεύεται την κατάσταση η εργοδοσία, να παρεμβαίνει το κράτος ενισχύοντας το εισόδημα των εργαζομένων και επιβάλλοντας κυρώσεις (μέσω ελέγχων ΣΕΠΕ-ΙΚΑ) για μονομερείς παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας. Φυσικά, σε αυτή τη κρίσιμη κατάσταση, τα σωματεία και οι εργατικές συλλογικότητες πρέπει να επαγρυπνούν και να παρεμβαίνουν όπου χρειάζεται.

Να μη συνηθίσουμε το θάνατο! Όχι άλλα εργατικά ατυχήματα!

Την 1η Φλεβάρη τέσσερις εργαζόμενοι της Motor Oil του ομίλου Βαρδινογιάννη τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά από πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων της εταιρείας στην Κόρινθο. Πρόκειται για μια κλασσική περίπτωση επιχείρησης που μπροστά στο κυνήγι της κερδοφορίας βάζει στην άκρη τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας για τους εργαζόμενους, αφού εκπρόσωποί τους μιλάνε για άθλιες κτιριακές εγκαταστάσεις και ανύπαρκτους ελέγχους σε ζητήματα ασφάλειας. Την ώρα που το «Ξ» βρίσκεται στο δρόμο για το τυπογραφείο, οι τραυματισμένοι εργαζόμενοι εξακολουθούν να νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση.

Παρόμοιες εικόνες μεταφέρουν τα συνδικάτα και οι φορείς της περιοχής και για άλλους εργασιακούς χώρους της Πελοποννήσου. Λίγες μέρες πριν στο Ναύπλιο, εργαζόμενος σε εργοτάξιο ανακατασκευής ξενοδοχείου σκοτώθηκε πέφτοντας από σκαλωσιά την ώρα της δουλειάς του. Βέβαια τα μεγάλα ΜΜΕ δεν άκουσαν, δεν είδαν… 

Στις 2 Φλεβάρη πέθανε ένας 60χρονος(!) εργάτης από τη Νέα Ιωνία Βόλου στη Χαλυβουργία Βελεστίνου. Ένας άνθρωπος 60 χρόνων, που κατά τα άλλα θεωρείται «λογικό» να εξακολουθεί να κάνει μια τόσο βαριά δουλειά, κατέρρευσε μετά το τέλος της βάρδιας. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση σχεδιάζει νέα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ενώ τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα παίρνονται πίσω. Σε αυτές τις συνθήκες, η «μαύρη» εργασία ανθεί και ο κίνδυνος να συμβαίνουν τέτοια περιστατικά αυξάνεται.

Παρόμοια κατάσταση και στον Τύρναβο, όπου εργαζόμενος ηλικίας 50 ετών σε λατομείο τραυματίστηκε θανάσιμα και το σώμα του βρέθηκε μια μέρα αργότερα σε ταινία μεταφοράς υλικών. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, πάντα εκ των υστέρων και αφού έχουν επέμβει οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές, οι επιχειρήσεις «υπόσχονται» ότι θα επανεξετάσουν και θα πάρουν μέτρα για την ασφάλεια των εργαζομένων. Όλα αυτά μέχρι το επόμενο θανατηφόρο δυστύχημα, αφού καμία σοβαρή κύρωση δεν επιβάλλεται στους υπευθύνους! 

Κι αν σε πολλές περιπτώσεις το κράτος κάνει πως δεν ξέρει ή δε βλέπει, στην περίπτωση της Μανωλάδας ξέρει πάρα πολύ καλά κι ας προσποιείται το αντίθετο! Οι εργασιακές συνθήκες «φεουδαρχίας» είναι γνωστές εδώ και χρόνια. Πρόσφατα όμως ήρθε στη δημοσιότητα ένα ακόμη περιστατικό που μας τις υπενθυμίζει: Μετανάστης εργάτης από το Μπαγκλαντές που αναζητούνταν για αρκετές ώρες, τελικά βρέθηκε απαγχονισμένος σε εγκαταλελειμμένη αποθήκη. Αν ληφθεί υπόψη το «βρώμικο» ιστορικό της περιοχής, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι τον οδήγησε στην αυτοκτονία! 

Όλο και περισσότεροι νεκροί εργάτες, ενώ τα ΜΜΕ «δε βλέπουν»

Κανένα από τα μεγάλα ΜΜΕ που ανήκει σε Έλληνα μεγαλοεπιχειρηματία δε θα μεταφέρει αυτές τις ειδήσεις. Αυτή η πραγματικότητα δε βολεύει να φτάνει στα αυτιά των ανθρώπων της εργατικής τάξης, των ανέργων, των νέων, αυτών που θα μπορούσαν να βρεθούν στη θέση των θυμάτων της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. 

Πρόκειται για μια πραγματικότητα στην οποία μας πλασάρουν το εργατικό ατύχημα σαν κάτι το «κανονικό» όπως, για παράδειγμα, ένα ρίσκο που μπορεί να πάρει ένας επιχειρηματίας και να αποτύχει, ή ένα μηχάνημα που μπορεί στη διάρκεια της παραγωγής να χαλάσει. Έτσι βλέπουν πλέον, τον εργαζόμενο. Σαν έναν ακόμα παραγωγικό συντελεστή που μπροστά στην κερδοφορία τους μπορεί να «χαλάσει»! Εμείς από τη μεριά μας δεν πρέπει να συνηθίσουμε το θάνατο, δεν πρέπει να μπούμε στο «τρυπάκι» τους ότι «έλα μωρέ αυτά συμβαίνουν»! Πρέπει να αντιστρέψουμε τους όρους και να βάλουμε τις ανάγκες και τη ζωή μας πάνω από τα κέρδη των καπιταλιστών, οργανώνοντας τις αντιστάσεις μας στα σωματεία, στους χώρους δουλειάς, σε εργατικές συλλογικότητες!

ΠΝΠ με αντεργατικές διατάξεις και αβεβαιότητα για το μέλλον των εργαζομένων!

Όπως φαίνεται, η οικονομία μπαίνει σε μια νέα φάση ύφεσης λόγω της κρίσης του κορονοϊού, παρόλο που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το βάθος της, καθώς η πανδημία δεν έχει ακόμα τελειώσει.

«Έξω πάνε καλά»… Δεν νομίζουμε!

Στη γειτονική μας Ιταλία, ο ιταλικός σύνδεσμος βιομηχάνων Confindustria, μέχρι πρόσφατα, απαιτούσε όλα τα εργοστάσια να είναι ανοιχτά με αποτέλεσμα τα ΜΜΜ να είναι καθημερινά γεμάτα από εργαζόμενους στοιβαγμένους που μετακινούνταν για την εργασία τους. Αυτό, αντικειμενικά, επιδείνωσε τη κατάσταση με την εξάπλωση του κορονοϊού. Είχαμε, λοιπόν, άμεση αντίδραση από τη μεριά των εργαζομένων με απεργίες οι οποίες πέτυχαν το κλείσιμο αρκετών σημαντικών εργοστασίων, αλλά δεν κατάφεραν να σταματήσουν την παραγωγή σε όλες τις μη απολύτως αναγκαίες βιομηχανίες. Επίσης, κινητοποιήσεις είχαμε και στις ΗΠΑ, με τους εργαζόμενους στις αμερικανικές πλατφόρμες διανομής Amazon και Instacart να κατεβαίνουν σε απεργίες, κατηγορώντας τους εργοδότες τους ότι δεν λαμβάνουν επαρκή μέτρα για να τους προστατεύσουν από τον νέο κορονοϊό.

«Προστατεύονται οι εργασιακές σχέσεις…»#NOT

Στην Ελλάδα, βέβαια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προνόησε και φρόντισε να πάρει μέτρα κατά των απεργιών σε πρόσφατη ΠΝΠ, με την οποία καταργείται η απαγόρευση πολιτικής επιστράτευσης και κάθε μορφής επίταξης κατά τη διάρκεια απεργίας!

Αρχικά να πούμε ότι κατά το ξέσπασμα της κρίσης, είχαμε 41000 απολύσεις πριν η κυβέρνηση ανακοινώσει τα μέτρα «στήριξης». Έτσι, πολλοί/ες εργαζόμενοι/ες έμειναν απροστάτευτοι στις διαθέσεις της εργοδοσίας και δεν ξέρουν τι μέλλει γενέσθαι μετά την κρίση.

Όσοι/ες ήταν τυχεροί και κράτησαν τις θέσεις εργασίας τους, δεν «τραβάνε» λίγα! Πληθαίνουν συνεχώς οι καταγγελίες για την αυθαιρεσία των εργοδοτών που ζητούν μέρος του επιδόματος των 800 ευρώ για 45 ημέρες, που δίνει η κυβέρνηση στους εργαζόμενους επιχειρήσεων που είτε κλείνουν από το κράτος είτε εντάσσονται στις κατηγορίες κλάδων που πλήττονται από την υγειονομική κρίση. Η αυθαιρεσία, όμως, δε σταματάει εδώ! Ήδη, στην εστίαση και το τουρισμό, έρχονται στην επιφάνεια καταγγελίες, με το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων ν. Ηρακλείου να κάνει λόγο για αύξηση περιστατικών αυθαιρεσίας από πλευράς εργοδοτών οι οποίοι επικαλούνται το κορονοϊό. Μαθαίνουμε διαρκώς νέα από εργασιακούς χώρους όπως στη Beat, μια εταιρεία διαδικτυακών υπηρεσιών ταξί που έχει γραφεία στην Ελλάδα, στη Γαλλία και στη Λατινική Αμερική, η οποία απέλυσε 13 εργαζόμενους στην Ελλάδα και μερικούς ακόμα στη Λατινική Αμερική, επέβαλε εκ περιτροπής εργασία για εργαζόμενους που έχουν «non-critical ρόλους» (όχι κρίσιμους), καθώς και μειώσεις αποδοχών.

Γίνεται, ήδη, «κατεπείγουσα» χρήση των αντεργατικών διατάξεων που φέρνει η κυβέρνηση!

Να πούμε εδώ, ότι η εκ περιτροπής εργασία με μείωση 50% στον μισθό για non-critical θέσεις, όπως τις ονόμασε η εταιρεία Beat, μπορεί να μη βασίζεται στην πρόσφατη κυβερνητική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) αλλά σε μια παρόμοια ΠΝΠ του 2010, ωστόσο αυτού του είδους τις διατάξεις θα σπεύσουν με την ευκαιρία της κρίσης που ζούμε να την εκμεταλλευτούν κι άλλοι εργοδότες.

 Ακριβέστερα, η διάταξη της ΠΝΠ «Κατεπείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κινδύνου διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, τη στήριξη της κοινωνίας και της επιχειρηματικότητας και τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της αγοράς και της δημόσιας διοίκησης» αναφέρει ότι κάθε εργαζόμενος μπορεί  να  απασχολείται  κατ’ ελάχιστο δύο (2) εβδομάδες με περίοδο αναφοράς τον μήνα, συνεχόμενα ή διακεκομμένα και επιπλέον ο τρόπος οργάνωσης της εργασίας γίνεται ανά εβδομάδα και εντάσσεται σε αυτόν τουλάχιστον το 50% του προσωπικού της επιχείρησης. Επίσης, σε άλλη διάταξη, αναφέρεται ότι «…ο εργοδότης του οποίου η επιχειρηματική δραστηριότητα πλήττεται σημαντικά ή τελεί υπό απαγόρευση της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του με βάση τις κείμενες κανονιστικές πράξεις, δύναται να μεταφέρει προσωπικό από επιχείρηση του ομίλου σε επιχείρηση του ιδίου ομίλου, κατόπιν σχετικής μεταξύ τους συμφωνίας».

Να γίνουν, δηλαδή, «μπαλάκι» οι εργαζόμενοι για να εξυπηρετηθούν καλύτερα, ενόψει κορονοϊού, τα συμφέροντα μεγαλοεπιχειρηματιών! Επιπλέον, οι επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις, υποχρεούνται μετά τη λήξη του χρόνου της αναστολής των συμβάσεων εργασίας του προσωπικού τους, να διατηρήσουν τον ίδιο αριθμό θέσεων εργασίας για χρονικό διάστημα ίσο με εκείνο της αναστολής. Μετά, όμως, από αυτό το διάστημα τι θα συμβεί; Στην ΠΝΠ δεν αναφέρεται τίποτα…

Είναι φανερό ότι κυβέρνηση και μεγαλοεργοδότες θέλουν πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας και μείωση των εργατικών εισοδημάτων για να «περάσουμε όλοι μαζί τη κρίση»!

Κάποιοι δε θα πάρουν ούτε τα 800!

Κι ενώ η κυβέρνηση έχει δώσει αρκετά εκατομμύρια σε μεγαλοεπιχειρηματίες της ιδιωτικής υγείας και καναλάρχες, υπάρχουν κάποιες κατηγορίες λαϊκών στρωμάτων που με τις διατάξεις των ΠΝΠ δεν δικαιούνται το επίδομα των 800 ευρώ!

Πρόκειται για πολλούς μακροχρόνια ανέργους που δε λαμβάνουν επίδομα ανεργίας και δεν έχουν κανένα άλλο εισόδημα, ενώ το βοήθημα των 400 ευρώ που ανακοινώθηκε καλύπτει μόνο ένα μικρό αριθμό τους. Το επόμενο διάστημα θα δυσκολευτούν, δεδομένων των συνθηκών, ακόμα περισσότερο να βρουν εργασία.

Πρόκειται για τους αγρότες των οποίων έχει μειωθεί η ζήτηση για τα προϊόντα τους, λόγω και της μείωσης των σημείων πώλησης (κλειστές λαϊκές αγορές κλπ), εντούτοις δεν μπήκαν στον κατάλογο των δικαιούχων των 800 ευρώ.

Πρόκειται για τους εποχικά εργαζόμενους στο τουρισμό οι οποίοι επειδή δεν δηλώθηκαν (στις αντίστοιχες πλατφόρμες που «τρέχουν» για τα επιδόματα) από τις επιχειρήσεις στις οποίες απασχολούνταν πέρυσι και θα προσλαμβάνονταν και φέτος (που λόγω των λουκέτων δεν αναμένεται προσληφθούν), δεν λαμβάνουν το επίδομα των 800 ευρώ.

Πρόκειται για καλλιτέχνες, μουσικούς, ηθοποιούς, τεχνικούς κλπ που λόγω ακύρωσης των παραστάσεων έχουν μείνει χωρίς κανένα εισόδημα.

Και τέλος, πρόκειται για τους συμβασιούχους όλων των κλάδων των οποίων συμβάσεις έληξαν από τις 14 μέχρι τις 21 Μαρτίου και μπορεί να ανανεώνονταν αν δεν υπήρχε η πανδημία, οι οποίοι επίσης αποκλείονται από το επίδομα των 800 ευρώ.

Να μη μπουν σε καραντίνα τα δικαιώματά μας

Παρά τις «κορώνες» εθνικής ομοψυχίας που προπαγανδίζει συνεχώς η κυβέρνηση μέσα από τα συστημικά ΜΜΕ, η αλήθεια είναι ότι το επόμενο διάστημα δε θα «περάσουμε όλοι μαζί» την κρίση! Όσο κι αν η κυβέρνηση διαλαλεί ότι οι θέσεις εργασίας είναι διασφαλισμένες με δήθεν απαγόρευση των απολύσεων, η πραγματικότητα και οι ΠΝΠ που περνάει δείχνουν άλλα. Είναι φανερό, λοιπόν, ότι σκοπός τους είναι να πληρώσουν πάλι την κρίση οι εργαζόμενοι/ες και τα φτωχά στρώματα, κάτι το οποίο μπορεί να αποκρουστεί μόνο αν το επόμενο διάστημα η αλληλεγγύη γίνει κυρίαρχη πρακτική στη ζωή μας μαζί με τις αντιστάσεις στις αντεργατικές επιθέσεις!

Εργαζόμενοι supermarket: η κοροϊδία των «bonus» και η υποκρισία της κυβέρνησης

Διαβάστε παρακάτω άρθρο μου στο οποίο βασίστηκε και η τοποθέτησή μου στη διαδικτυακή εκδήλωση της «Πόλης Ανάποδα» με τίτλο «Η Θεσσαλονίκη τον καιρό του κορονοϊού», την οποία μπορείτε δείτε και σε βίντεο στο τέλος του κειμένου.

Αν υπάρχουν δυο φράσεις που να χαρακτηρίζουν τη δουλειά των εργαζομένων στα supermarket αυτή την περίοδο, είναι η εντατικοποίηση και η καθημερινή έκθεση στον ιό, αφού έρχονται σε επαφή με πολύ κόσμο. Εντατικοποίηση μπορεί να σημαίνει από ακύρωση ρεπό έως εξαντλητικά ωράρια με ατέλειωτες υπερωρίες, 6 μέρες εργασίας ή 7, για τις αλυσίδες που εφαρμόζουν το Κυριακάτικο ωράριο. Η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν σεβάστηκε την εξάντληση των εργαζομένων, αλλά θεσμοθέτησε, στην αρχική φάση της υγειονομικής κρίσης, την υποχρεωτική λειτουργία των καταστημάτων μια επιπλέον Κυριακή (απέσυρε το μέτρο στη συνέχεια) ) και την επέκταση του καθημερινού ωραρίου από 8 π.μ.- 9 μ.μ. σε 7 π.μ.- 10 μ.μ.

Σε ότι αφορά την έκθεση των εργαζομένων στον ιό, είχαμε παραδείγματα όπου τα αυτονόητα μέσα ατομικής προστασίας δόθηκαν μόνο μετά από παρεμβάσεις εργαζομένων ενώ σε άλλες περιπτώσεις τα μέτρα είναι ανύπαρκτα με εργαζόμενους να πληρώνουν από την τσέπη τους αντισηπτικά και μάσκες ή να τους απαγορεύονται τα μέσα ατομικής προστασίας καθώς «επιδρούν αρνητικά στη ψυχολογία του πελάτη»!

Bonus «τυράκια» στους εργαζόμενους και υπερκέρδη στους μεγαλοεργοδότες

Όλοι/ες μας θα ακούσαμε για τα επιδόματα – bonus που «χάρισαν» οι μεγάλες αλυσίδες στους εργαζόμενούς τους τη περίοδο του κορονοϊού. Όπως είναι γνωστό, οι τζίροι των supermarket όλη αυτή τη περίοδο έφτασαν σε πολύ υψηλά επίπεδα, με τις μεγάλες αλυσίδες να καρπώνονται το συντριπτικά μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς. Τα bonus που δόθηκαν μπορεί  να αποτελούν μια μικρή ανάσα για τους εργαζόμενους, αλλά παράλληλα είναι ένα πάρα πολύ μικρό κομμάτι των τεράστιων κερδών που θα μοιραστούν σε λίγα μόλις άτομα (μετόχους) κάθε αλυσίδας.

Για παράδειγμα, η αλυσίδα Μασούτης θα μοιράσει το 30% των κερδών της στο τέλος της χρονιάς στους εργαζόμενους ως μπόνους. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 3 εκατομμύρια ευρώ. Σε πρώτη φάση, αυτή η ενέργεια φαίνεται γενναιόδωρη κι εντυπωσιακή. Ας δούμε όμως τι ποσό θα πάρει ο κάθε εργαζόμενος. Αν υποθέσουμε ότι ο αριθμός των εργαζομένων στον όμιλο είναι 7.000, δηλαδή στα επίπεδα του 2018 (κάτι που μάλλον δεν ισχύει, καθώς ο αριθμός αυτός έχει ανέβει από τότε) αν το bonus μοιραστεί ισόποσα, θα είναι γύρω στα 430 ευρώ. Από την άλλη, το υπόλοιπο ποσό από τα κέρδη, δηλαδή το 70% ή περίπου τα 7 εκατομμύρια, θα μοιραστούν στην οικογένεια Μασούτη και στους ελάχιστους μετόχους της εταιρείας! «Δίκαιη» μοιρασιά!

Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν σε ΑΒ Βασιλόπουλο, Σκλαβενίτη και Lidl με τα bonus να κυμαίνονται από 200 μέχρι 300 ευρώ!!

Αλήθεια, αφού είναι τόσο «καλοί» εργοδότες και «θέλουν» να επιβραβεύουν τους εργαζόμενους τους, γιατί δε δίνουν αυξήσεις στους μισθούς τους, εφόσον και τα τεράστια κέρδη τους το επιτρέπουν; Γιατί, μάλλον, τα μερικά εκατομμύρια που έδωσαν ήταν μια καλή και συμφέρουσα διαφήμιση για τις αλυσίδες τους.

Η υποκρισία της κυβέρνησης

Μετά τα χειροκροτήματα και τα «μπράβο» της κυβέρνησης για τους υγειονομικούς, ο πρωθυπουργός «αναγνώρισε» στο τελευταίο του διάγγελμα τους «αφανείς ήρωες» μεταξύ των οποίων και τα «παιδιά που γεμίζουν τα ράφια».

Μάλλον στη ΝΔ να νομίζουν ότι έχουμε «μνήμη χρυσόψαρου. Στην πραγματικότητα θυμόμαστε πολύ καλά ποιες κυβερνήσεις τσάκισαν τα εργατικά δικαιώματα τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς καν να αναφερθούμε στα τελευταία αντεργατικά μέτρα που περνάει η κυβέρνηση με ΠΝΠ.

Οι κυβερνήσεις της ΝΔ ταυτίζονται με τη μείωση του κατώτατου μισθού, την κατάργηση των ΣΣΕ, τη θέσπιση του υποκατώτατου για τους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών, την απελευθέρωση των απολύσεων, τη θέσπιση ελαστικών μορφών εργασίας, το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, το ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων της οικονομίας, την ιδιωτικοποίηση της Υγείας και την απαξίωση του ΕΣΥ κλπ…

Έρχεται νέα ύφεση στην οικονομία και νέες επιθέσεις στα δικαιώματα

Είναι γνωστό ότι μετά την υγειονομική κρίση του κορονοϊού (που δε ξέρουμε ακόμα που θα καταλήξει) επέρχεται νέα οικονομική κρίση, την οποία οι κυβερνήσεις θα προσπαθήσουν να φορτώσουν στα εργατικά και ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Ήδη η κυβέρνηση της ΝΔ έχει δείξει τις διαθέσεις της.

Ανοίγονται, όμως, παράλληλα και νέες δυνατότητες για μαζικούς αγώνες το επόμενο διάστημα, για εργατικά και κοινωνικά στρώματα, όπως οι υγειονομικοί, οι εργαζόμενοι των supermarket, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, οι διανομείς κλπ, των οποίων την ηρωική προσπάθεια παρακολουθεί με μεγάλη εκτίμηση η υπόλοιπη κοινωνία. Υπάρχει πρόσφορο έδαφος να τεθούν συγκεκριμένα αιτήματα για αυτούς τους κλάδους και να αγκαλιαστούν από την κοινωνία.

Για τους εργαζόμενους στα supermarket, στα γενικότερα αιτήματα του κλάδου θα πρέπει να συμπεριληφθεί η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με μετατροπή των ενσήμων σε Βαρέα και Ανθυγιεινά, στην οποία να θεσπίζεται ειδικό επίδομα ανθυγιεινής εργασίας από το κράτος για όλο το διάστημα της κρίσης του κορονοϊού (που, γενικά μιλώντας, πιθανά να κρατήσει 1 με 2 χρόνια), καθώς και η απαγόρευση των απολύσεων το επόμενο διάστημα που οι τζίροι θα πέσουν μετά την μεγάλη άνοδο που είχαν λόγω της «καραντίνας» και λόγω της ύφεσης που θα ακολουθήσει.

Τέλος, θα πρέπει να απαντήσουμε στο ψεύτικο και υποκριτικό αφήγημα της «αναπόφευκτης» ανεργίας και της επερχόμενης λιτότητας που προπαγανδίζουν οι κυβερνήσεις, καθώς τα λεφτά που απαιτούνται για την επανεκκίνηση της οικονομίας το επόμενο διάστημα, είναι στις τσέπες των τραπεζιτών και του ιδιωτικού κεφαλαίου! Θα πρέπει να απαιτήσουμε ένα τραπεζικό σύστημα εθνικοποιημένο, που θα ελέγχεται από την κοινωνία και τους εργαζόμενους και θα βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας κι όχι τα κέρδη μιας ελίτ μεγαλοεπιχειρηματιών!

Το βίντεο με την τοποθέτηση στην εκδήλωση:

---

Μια μεγάλη απεργία που δε θέλουν Π(ΟΤΕ) να μάθεις!

Αυτή τη περίοδο εξελίσσεται μια πολύ σημαντική απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στον ιδιωτικό (εδώ και αρκετά χρόνια) όμιλο ΟΤΕ. Θυμίζουμε ότι έπειτα από χρόνια εμμονή των ελληνικών κυβερνήσεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και εν τέλει και ΣΥΡΙΖΑ) ο ΟΤΕ είχε μπει σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης από τη δεκαετία του ’90 με αποκορύφωμα το ξεπούλημα του οργανισμού στη Deutsche Telekom το 2011 και ενός επιπλέον μεριδίου το 2018 στην ίδια εταιρεία!

Έκτοτε, πολλά αλλάξαν προς το χειρότερο για τους εργαζόμενους της ιδιωτικής (πλέον) επιχείρησης με τους μισθούς να κατρακυλάνε, ειδικά για τους νέους εργαζόμενους, στα επίπεδα που όριζαν και ορίζουν τα μνημόνια λιτότητας.

Οι απολύσεις και η απεργία

Στα μέσα Δεκέμβρη, αντί για Χριστουγεννιάτικο δώρο η διοίκηση του ομίλου απέλυσε 6 εργαζόμενους (μεταξύ αυτών κι ένα μέλος στο ΔΣ της Ομοσπονδίας Εργαζομένων-ΟΤΕ) επειδή δε δέχτηκαν την «πρόταση» εθελούσιας εξόδου (χωρίς σύνταξη) που τους έκανε.

Πρόκειται για εργαζόμενους που κάλυπταν για πολλά χρόνια πάγιες ανάγκες του οργανισμού στο τομέα της φύλαξης. Η διοίκηση του ΟΤΕ, δηλαδή, ακολουθεί τη γνωστή πεπατημένη στους τομείς φύλαξης και καθαριότητας με την είσοδο εργολάβων αντί μόνιμου και σταθερού προσωπικού. Η λογική αυτή πατάει πάνω στο στόχο του ιδιωτικού κεφαλαίου να ελαχιστοποιεί το μισθολογικό κόστος ξεζουμίζοντας κυριολεκτικά τους εργαζόμενους!

Όπως σημειώνεται, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα συνδικαλιστές της ΟΜΕ-ΟΤΕ και δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στον «Ημεροδρόμο», η παραγωγικότητα των εργαζομένων στη σταθερή τηλεφωνία ΟΤΕ αυξήθηκε κατά 55% ανάμεσα στο 2012 και το 2018, ενώ μόνο τον τελευταίο χρόνο (2018) η παραγωγικότητα αυξήθηκε κατά 19% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Κατά 55% όμως μειώθηκε και το συνολικό μισθολογικό κόστος μεταξύ 2012 και 2019.

Αμέσως, λοιπόν, μετά την ανακοίνωση των απολύσεων, ξεκίνησαν απεργιακές κινητοποιήσεις με αιτήματα όπως η υπογραφή τριετούς συλλογικής σύμβασης εργασίας με ρήτρα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας, αυξήσεις ανάλογες της αυξημένης παραγωγικότητας που παρατηρείται στον όμιλο και άρση διακρίσεων μεταξύ παλιών και νέων εργαζομένων. Η απεργία μετράει ήδη δυο βδομάδες με το ποσοστό συμμετοχής να είναι ιδιαίτερα ψηλό και με τα ποσοστά να αγγίζουν το απόλυτο σύμφωνα με την ΟΜΕ-ΟΤΕ.

Απεργοσπαστικές πρακτικές και «κουφά» μέσα ενημέρωσης

Σύμφωνα με τη παραπάνω ανακοίνωση της Ομοσπονδίας και με δημοσίευμα της ΕΦ.ΣΥΝ. η διοίκηση του ομίλου, τρομοκρατημένη από τις κινητοποιήσεις, φαίνεται να στήνει απεργοσπαστικούς μηχανισμούς όπως συνηθίζει άλλωστε κάθε μεγαλοεργοδότης που «σέβεται τον εαυτό του»! Σε αυτή τη προσπάθεια για σαμποτάζ της απεργίας φαίνεται να συμβάλλουν και τα κυρίαρχα ΜΜΕ που δε βρίσκουν χρόνο και χώρο να τη συμπεριλάβουν στα δελτία «ενημέρωσης» τους! Όταν, όμως  αναγκάζονται λόγω της έκτασής που έχει πάρει το θέμα να το κάνουν, δεν αποφεύγουν τον «πειρασμό» να τη συκοφαντήσουν και να πάρουν θρασύδειλα το μέρος της εταιρείας! «Παράδειγμα προς μίμηση» για κάθε αστικό μέσο ενημέρωσης αποτελεί η Καθημερινή που με δημοσίευμά της  κατηγορεί τους εργαζόμενους που αρνήθηκαν τη «γενναιόδωρη» πρόταση της διοίκησης για εθελούσια έξοδό τους, προβάλλοντας σαν «κανονική» εξέλιξη τις απολύσεις και σαν «ακραία» την αντίδραση των εργαζομένων!

Συμφέρουν όμως κανέναν οι ιδιωτικοποιήσεις;

Τα παραπάνω αποτελούν το επιστέγασμα μιας συνολικής πορείας συρρίκνωσης των εργασιακών δικαιωμάτων που ξεκίνησε με την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ. Και να πεις ότι ωφελήθηκε ο καταναλωτής; Σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στα Νέα η Ελλάδα έχει τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat το 2018!

Από ότι φαίνεται, οι μοναδικοί που έχουν όφελος από την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων, όπως ο ΟΤΕ, είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα golden boys τους! Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται ο Όμιλος το 9μηνο του 2019 κατέγραψε:

• Ενοποιημένα έσοδα ύψους 2,87 δισ. ευρώ,
• Λειτουργικά κέρδη (EBITDA) ύψους 1,02 δισ. ευρώ
• Καθαρά κέρδη αποδιδόμενα σε μετόχους της μητρικής εταιρείας ύψους 242 εκατ. ευρώ
• Έσοδα αυξημένα κατά 1,5% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2018, με τα λειτουργικά κέρδη να έχουν αυξηθεί κατά 7,7% και τα καθαρά κέρδη κατά 3,6%

Οι αγώνες μας είναι η μόνη απάντηση

Ο αγώνας αυτός μόνο ελπίδα μπορεί να μας γεμίζει καθώς προσπαθεί να βάλει φρένο στο «μαύρο» μέλλον των εργαζομένων του ΟΤΕ και στη ξεκάθαρη απόπειρα του ιδιωτικού κεφαλαίου να «αλλάξει» τους παλιούς εργαζόμενους με νέους χαμηλόμισθους! Τα σωματεία στο κλάδο των τηλεπικοινωνιών θα πρέπει επειγόντως να συντονιστούν και να μπουν σε κοινή μάχη για την υπεράσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων!

Δε θα χιονίσει δώρα (και) αυτές τις γιορτές για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα!

Μπορεί κατά διαστήματα τα πράγματα στην πολιτική σκηνή της χώρας να αλλάζουν φαινομενικά, με αλλαγές κυβερνήσεων, εμφάνιση νέων κομμάτων, παχιά λόγια για αλλαγή νοοτροπιών και «μεγάλες τομές». Στην ουσία όμως, δηλαδή στην καθημερινότητα των εργαζομένων, ελάχιστα αλλάζουν και συνήθως προς το χειρότερο. Τα μνημόνια λιτότητας, οι άθλιες εργασιακές συνθήκες με τους χαμηλούς μισθούς και την αυθαιρεσία των εργοδοτών, οι εικόνες του διαλυμένου κοινωνικού κράτους σπάνε το μύθο περί επιστροφής στη «κανονικότητα».

Στην εστίαση οι εργοδότες το χαβά τους…

Εκατοντάδες οι καταγγελίες για μη καταβολή του δώρου Χριστουγέννων στο κλάδο της εστίασης όπως αναφέρει σε δελτίο τύπου η ΠΟΕΕΤ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας 7 στις 10(!) επιχειρήσεις δεν έχουν καταβάλει το συγκεκριμένο επίδομα παρότι είναι υποχρεωτικό για όλο τον ιδιωτικό τομέα. Στο ίδιο πνεύμα είναι και η καταγγελία του σωματείου εργαζομένων στο τουρισμό Πάργας όπου, όπως αναφέρεται, «Φέτος η σκληρή πραγματικότητα, όπως αποτυπώθηκε από την πλειοψηφία των μελών μας, είναι ότι αυτά τα χρήματα με διάφορα «τερτίπια» πάρθηκαν πίσω. Οι περισσότεροι από εμάς δεν τα έχουμε δει πότε στην τσέπη μας. Επιπλέον κάποιοι έχουν φορολογηθεί ή έχουν χάσει επιδόματα, για χρήματα που στη πραγματικότητα δεν πήραν…».

Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…

Παρατηρήθηκαν ΚΑΙ φέτος γεγονότα όπως η καταναγκαστική από τους εργοδότες επιστροφή του δώρου. Δεν έλειψαν για άλλη μια φορά καταγγελίες για μεγαλοεργολάβους της καθαριότητας που συνόδευσαν με μπράβους τους εργαζόμενους στα ΑΤΜ για να τους αρπάξουν το δώρο το οποίο είχαν καταβάλει τραπεζικά.  Μάλιστα, οι συγκεκριμένοι μεγαλοεργολάβοι όχι μόνο δεν εκδιώκονται αλλά διατηρούν τις συμβάσεις τους με το δημόσιο! Αντίστοιχη είναι η εικόνα στην Πάτρα, όπου υπάρχουν καταγγελίες για μη καταβολή ή ακόμα και επιστροφή δώρου σε εμποροϋπαλλήλους. Είναι γνωστό ότι στο χώρο των εμποροϋπαλλήλων δεν εφαρμόζεται σχεδόν τίποτα από τα νομικά προβλεπόμενα. Ωράρια εξαντλητικά που δηλώνονται ως 4ωρα, κυριακάτικη υποχρεωτική εργασία, συνεχής εντατικοποίηση της δουλειάς, είναι μερικά μόνο από τα όσα υφίστανται οι υπάλληλοι του εμπορίου.

Δε θα νοιαστούν, αν δε νοιαστούμε

Μπορεί να περιμένει κανείς ότι τα πράγματα θα αλλάξουν με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Σε δηλώσεις του ο Κ. Μητσοτάκης, όταν ήταν ακόμα στην αντιπολίτευση, είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν είναι σίγουρος ότι το δώρο θα είναι διαθέσιμο για πάντα και ότι δε θέλει μια κοινωνία που θα στηρίζεται στα δώρα και τα επιδόματα! Δεδομένου ότι μάλλον δεν έκανε κάποιου είδους κακής ποιότητας χιούμορ, οι προθέσεις της κυβέρνησης είναι αρκετά καθαρές!

Δε θέλουν να στηριζόμαστε στα δώρα και στα επιδόματα αυτοί που πετσοκόβουν τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα, χαρίζοντας από την άλλη τεράστιες δουλειές με το δημόσιο και φοροαπαλλαγές στους φίλους του μεγαλοεπιχειρηματίες! Αυτή η κυβέρνηση δε πρόκειται να νοιαστεί ποτέ για τα εργατικά μας δικαιώματα, αντίθετα θα τα εχθρεύεται και θα τα πολεμά. Εμείς, από την άλλη, πρέπει να νοιαστούμε και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Να οργανωθούμε με τους συναδέλφους μας στους εργασιακούς χώρους, να έρθουμε σε επαφή με τα συνδικάτα και τις εργατικές συλλογικότητες, να διεκδικήσουμε το δώρο Χριστουγέννων και ότι άλλο μας στερούν οι εργοδότες. Να απαιτήσουμε ένα ισχυρό θεσμικό πλαίσιο που θα προστατεύει τους εργαζόμενους από τις απολύσεις σε περίπτωση που αυτοί καταγγέλλουν εργοδοτική αυθαιρεσία.

Γιε μου που πας; Μάνα δε θα πάω στα Jumbo!

Τα Jumbo είναι πλέον γνωστά για τις «πιασάρικες» διαφημίσεις τους. Όλα κι όλα! Μπορεί να μη δίνουν σεντ για την ευημερία των υπαλλήλων αλλά για τις διαφημίσεις δεν τα τσιγκουνεύονται! Μεγάλες διαφημίσεις, ακριβοπληρωμένες, με «τηλεπερσόνες» επιπέδου Παναγιώτη Ψωμιάδη, Πέτρου Γαϊτάνου, Άντζελας Δημητρίου, Κατερίνας Στανίση κλπ, διαφημίσεις που αναπαράγουν σεξισμό, και «φτηνό» καταναλωτισμό, κατακλύζουν τις τηλεοράσεις και το ίντερνετ κάθε καταναλωτική περίοδο (Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι κοκ).

Το τελευταίο «χτύπημα»…

Έως τώρα οι διαφημίσεις χαρακτηρίζονταν από κακόγουστο «χιούμορ» με όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Η τελευταία όμως διαφήμιση, παρουσιάζεται «δακρύβρεχτη» με έναν πατέρα ναυτικό να δέχεται κλήση στον ασύρματο του καραβιού από την οικογένειά του. Το παιδί ρωτάει τον πατέρα τι δώρο του πήρε τώρα που είναι μακριά κι εκείνος του περιγράφει κάποια παιχνίδια που απεικονίζονται στη σακούλα των Jumbo. Η διαφήμιση τελειώνει με τον πατέρα συγκινημένο να δακρύζει και την εικόνα από το ντουλάπι του καραβιού να ανοιγοκλείνει και να δείχνει τα παιχνίδια που όντως πήρε ο ναυτικός για το παιδί του. Ομολογούμε, θα ήταν πολύ συγκινητικό αν δεν ήταν τόσο ανήθικο! Είναι εξαιρετικά κακόγουστο μια εταιρία να χρησιμοποιεί τον δύσκολο εργασιακό βίο μιας επαγγελματικής ομάδας, όπως οι ναυτικοί, για να διαφημίσει και να προωθήσει τις πωλήσεις της. Είναι ανέντιμο να πατάει στα συναισθήματα μίας οικογένειας για να αυξήσει τα κέρδη της! 

Η υποκρισία στο μεγαλείο της!

Αλλά το χειρότερο είναι πως η διαφήμιση αυτή είναι εντελώς υποκριτική!

Υποκριτική, γιατί προσπαθεί να μας συγκινήσει με τους ναυτικούς που κάνουν Χριστούγεννα μακριά από τα παιδιά τους, ενώ το ίδιο συμβαίνει στην ίδια την επιχείρηση με τους εργαζομένους της, οι οποίοι τις εορταστικές σεζόν αναγκάζονται να δουλεύουν επίσης εντατικά, υπερωρίες κλπ μακριά από τις οικογένειές τους!

Είναι επίσης υποκριτική διότι πρόκειται για μια εταιρία που ο ιδιοκτήτης της, έχοντας καθαρά κέρδη 500 χιλιάδες ευρώ τη μέρα, υποστήριζε να κοπούν οι συντάξεις και εμφανιζόταν «ευαίσθητος» λέγοντας ότι:

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και για το οποίο πρέπει όλοι να ντρεπόμαστε, είναι ότι για την ίδια δουλειά πληρώνονται δύο διαφορετικοί μισθοί. Πρέπει δύο άνθρωποι που δουλεύουν το ίδιο να λαμβάνουν τον ίδιο μισθό».

Κι εδώ πρέπει όλοι/ες εμείς, οι εργαζόμενοι/ες, οι άνθρωποι που παλεύουμε για την επιβίωσή μας, να αναρωτηθούμε: Δε ντρέπεται καθόλου ο κ. Βακάκης για όλη αυτή την υποκρισία; Δε ντρέπεται να μιλάει κατ’ αυτόν το τρόπο ένας μεγαλοεπιχειρηματίας που καμία ευαισθησία δε δείχνει για τους εργαζόμενους της επιχείρησής του; Αποτελεί κοινό «μυστικό» πια ότι οι εργασιακές συνθήκες στη γνωστή εταιρία είναι κάτι παραπάνω από άθλιες! Μισθοί των 240 ευρώ για τετράωρους (που ανάθεμα αν δουλεύουν 4 ώρες κι όχι πολύ παραπάνω), καθιέρωση 6μερης εργασίας με εκβιασμούς των εργαζομένων, μήνυση σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ για κινητοποίηση έξω από καταστήματα, συνεχείς απολύσεις και ανακύκλωση προσωπικού για να μην υπάρχουν δικαιώματα και τόσα άλλα που αποκαλύπτουν το μεγαλείο υποκρισίας του αφηγήματος «ευαισθησίας» των Jumbo!

Ποιος δίνει τον «αέρα» στον mr. Jumbo;

Πρέπει, επίσης, να αναρωτηθούμε «γιατί» ένας μεγαλοεπιχειρηματίας του λιανικού εμπορίου που εφαρμόζει τέτοιες εργασιακές συνθήκες, να διαφημίζεται ως «ευαίσθητος» σκορπώντας μια περιουσία σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά σποτ.

Δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη αυτό το θράσος αφού μεγαλοεπιχειρηματίες σαν το κ. Βακάκη δεν υπολογίζουν τίποτα. Ούτε τους υπαλλήλους τους, ούτε την κοινωνία, ούτε φυσικά τους νόμους. Απόδειξη αυτού είναι οι συνεχείς καταγγελίες για παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας στα καταστήματα που δε δείχνουν να συμμορφώνουν τον ιδιοκτήτη. Επιπλέον, τα Jumbo έφαγαν πρόστιμο 20.000€ από τον ΕΦΕΤ (Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων) γιατί χρησιμοποιούσαν ακατάλληλα υλικά που ερχόταν σε επαφή με τρόφιμα και ενώ οι υπεύθυνοι το γνώριζαν, συνέχιζαν να το κάνουν και μετά την ανάκληση δεν ενημέρωσαν τους καταναλωτές! Κανένας σεβασμός, παρά τις νομικές κυρώσεις, ούτε στα δικαιώματα των εργαζομένων ούτε στην ασφάλεια των καταναλωτών! Βέβαια, με τα τεράστια ημερήσια κέρδη τους, γιατί να συμμορφωθούν από το «ευτελές» πρόστιμο των 20.000 ευρώ; Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους έτσι όπως λειτουργούν και με τα πρόστιμα που ρίχνουν δεν αγγίζουν τους τζίρους και την οικονομική ισχύ μεγαλοεπιχειρηματιών σαν τον Βακάκη.

Η δυνατότητα των ιδιοκτητών μεγάλων επιχειρήσεων να κάνουν ότι θέλουν στην αγορά και να επικαλούνται πως «δίνουν δουλειές» και «μπορούν να φέρουν ανάπτυξη» (το είδαμε!), τους δίνει τον «αέρα» να μη σέβονται κανένα δικαίωμα, εργασιακό ή ευρύτερα κοινωνικό. Τους δίνει επίσης τον «αέρα» να εμφανίζονται ως «ευαίσθητοι» και «σκεπτόμενοι» στο κοινωνικό σύνολο, την ώρα που βλέπουν τους καταναλωτές σαν «κινούμενα» ευρώ, μη διστάζοντας, για παράδειγμα, να βγάλουν όλη την ευαισθησία τους στο διασυρμό ενός πατέρα στα δικαστήρια επειδή έκλεψε μαρκαδόρους αξίας 12€ για το παιδί του, όντας σε μεγάλη οικονομική δυσκολία. Βλέπετε φταίει που δεν ήταν ναυτικός!

Ας γίνουμε, όμως, κι εμείς λίγο ευαίσθητοι κι ας «ταυτιστούμε» με τον κ. Βακάκη και τις «ανησυχίες» του περί κοινωνικών αδικιών και άνισων μισθών… Αφού δεν πρόκειται να ξεκινήσει ο ίδιος από την επιχείρηση του, μοιράζοντας ισότιμα σε όλους τους εργαζομένους του το σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ καθαρά κέρδη που βγάζει τη μέρα, ας το επιβάλλουμε εμείς! Παλεύοντας για μια κοινωνία χωρίς παρασιτικούς καπιταλιστές, για μια οικονομία που ο κόπος των εργαζομένων θα γυρνάει στους ίδιους και στη κοινωνία, με απόλυτο γνώμονα τις σύγχρονες ανάγκες τους. Κι επειδή μιλήσαμε για ναυτικούς που αυτή τη περίοδο θα θέλανε πολύ να είναι κοντά στις οικογένειες και στους δικούς τους ανθρώπους να τους αφιερώσουμε, όχι τη διαφήμιση των Jumbo αλλά το εξαιρετικό ποίημα «7 Νάνοι στο S/S Cyrenia» του Ν. Καββαδία (γνωστού ποιητή και ναυτικού) μελοποιημένο από τον Θάνο Μικρούτσικο, όπως αρμόζει σε αυτούς τους ανθρώπους…